دیده بانی دات کام پنج ساله شد

امروز ۱۳۹۵/۰۴/۲۶ سالروز تولد سایت دیده بانی ، سایت دیده بان و مردم دیده بان را به همه دوستان – همشهریان و بازدیدکننده ها خجسته باد می گوییم.

تولد 5 سالگی وبسایت دیده بانی دات کام

تولد ۵ سالگی وبسایت دیده بانی دات کام

صحبت های هر ساله مان را دوباره تکرار می کنیم:

امروز پنج سال هست که در خدمت شما هستیم و وظیفه خود را انجام داده ایم و سعی در بهترین داشته ایم و این امر فقط با حمایت شما بوده است که ادامه پیدا کرده است.

یادم است روزی که یکی از دوستان می گفت خیلی که این سایت را اداره اش کنی دو ماه است و خسته می شوی و رهایش می کنی شاید آن روز از دستش ناراحت شده بودم ولی الان ازش تشکر می کنم چون شاید حرف او باعث تلاش بیشتر من شده بود که با وجود گذشت پنج سال همچنان هر روز خدمات و امکانات جدیدی به سایت اضافه می گردد.

سعی ما در این سه سال همانند سال های گذشته معرفی دیارمان دیده بان که یکی از مهدهای تمدن کهن لارستان است به ایران و جهانیان بوده است. دیده بان با آثار و قلعه های محکم و سدهای دوران های کهن از شناخت خوبی برای مردم لارستان و ایران برخوردار نیست و این بر می گردد به خودمان که نتوانستیم برای دیده بان کاری هر چند اندک برای شناساندن دیار خود به دیگران انجام بدهیم.

یادم هست روزی که کلمه “روستای دیده بان” را در گوگل جستجو می کردیم چیزی جزء مطلبی از ویکی پدیا و دیده بان حقوق بشر پیدا نمی شد ولی الان با افتخار اعلام می کنم که بیش از پانصد هزار صفحه ایندکس شده در گوگل مربوط به کلمه “روستای دیده بان ” می توان مشاهده کرد.

نمی دانیم چقدر گره گشای این کار بوده ایم ولی با دستان تهی با مجموع های زیاد این روستا دست به کار شدیم تا بتوانیم تلاشی هر چند ساده برای روستای خود انجام بدهیم نمی توانیم همه مردم را به دیده بان ببریم ولی با معرفی آثارهای ماندگار همچون قلعه دولاب ، قلعه مروده ، قلات گبرو ، سدهایی مانند سد ساروجی و سد طاهری و سد بست گله و نخلستانهای بزرگ و غیره در این دنیای مجازی کاری انجام داده ایم.

دیدار از این مکانها بی شک برای همه جالب و بیادماندنی خواهد بود ولی اگر امکانات موجود باشد. با شناخت این روستا حتماً هر دیده بانی به روستای خود افتخار می کند.

باید به محسنات خوب مردم این روستا اشاره کرد مردمی خون گرم و پرتلاش. باید کمک کنیم حقی که از این روستا و مردم آن ادا نشده را ادا کنیم باید ارزشهای دیده بان را پاس بداریم و پاسدار گویش و آداب و رسوم مردمان کهن خود باشیم و ارج نهیم فداکاریها و مصیبتهایی که بر سر مردم و این روستا آمده است. باید کینه و حسادت های قومی و شخصی را کنار بگذاریم و همچون روحی در دو بدن یار و همکار همدیگر باشیم.

یادگیری زبان دیده بانی را نباید از فرزندانمان دریغ کنیم هر چند در کنار زبان فارسی که این روش بدون شک به ضرر خود و روستایمان خواهد بود. باور کنید همچون من پشیمان خواهید شد.

باید کوشید آنطور که بوده ایم بمانیم ولی با فرهنگ و ایده نو ،تربیت نو و آینده نگری بهتر و هیچ چیز را از فرزندانمان دریغ نکنیم و بکوشیم بر شناساندن روستای خود به دیگران همیشه افتخاری باشیم برای دیده بان کهن . دیده بانی که اگر همین طور پیش برود مطمینن در آینده نچندان دور نامی از آن باقی نخواهد ماند مانند زلزله ای بر جان روستایمان نیفتیم و هر چیز خوب و خرابی را در هم بکوبیم و در آخر تلی از خاک را به نظاره بنشینیم. اگر چنین پیش برود مطمئن باشید فقط برای سیزده بدر سفری به دیده بان خواهیم داشت.

هستند افرادی که درک گفته های من را داشته باشند. با جمعیتی قریب به دو هزار نفر مدارسمان در صدر کمبود دانش آموز قرار دارد و کارمان مانده که آموزش فرزندانمان از راه دور انجام پذیرد که بدون شک مثمر ثمر نخواهد بود. بدون شک با چنین وضعیتی نسل بعدی حتی پای خود را در دیده بان نمی گذارند و خود را دیده بانی نمی نامند.

سعی کنیم به بچه هایمان بیاموزیم که با افتخار بگویند اهل دیده بان هستیم و نگویند لاری و یا شیرازی.

سعی کنیم مراسم های مذهبی و اجتماعی بیشتری در دیده بان داشته باشیم تا افراد را به دیده بان بکشانیم.

سعی کنیم کمی بیشتر به امکانات تفریحی و ورزشی برسیم تا همش مسجد و حسینیه و مدرسه.

در این پنج سال سختی ها کشیدیم ، خیلی ها را شناختیم ، تهدید ها دیدیم ، فحش ها خوردیم ، بی ملایمت ها دیدیم ، رفیق های نیمه راه زیاد شناختیم و حتی ازمون شکایت شد اما فقط به عشق دیده بان و مردم دیده بان سخت ایستادیم و همیشه سرلوحه کار خود قرار دادیم که :

حتی اگر برای یک دیده بانی یا حتی برای خاک دیده بان باشد ما هستیم و این راه را ادامه می دهیم.

این ها همه نظرات شخصی بنده می باشد خیلی دوست دارم شما هم نظر خود را عنوان کنید و قدمی کوتاه برای دیار خود بردارید پس همین الان در قسمت نظرات ، دیدگاه خود را بنویسید. کار خاصی هم نیست کافیست نام خود را بنویسید و نظر خود را و سپس بر روی ارسال کنید نیازی هم به نوشتن ایمیل و وبلاگ نیست.

مطالب مرتبط با این نوشته:

.

برای ارسال دیدگاه:

1- دیدگاه را خود را بنویسید البته شامل مطالب توهین آمیز و ... نباشد.

2- نام خود را بنویسید.

3- نوشتن ایمیل الزامی می باشد اگر ندارید از این ایمیل استفاده کنید: a@b.com

4- نوشتن سایت الزامی نمی باشد می توانید آن را رها کنید و در آخر بر روی "فرستادن دیدگاه" کلیک کنید.

.

 

۴ دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *